เรารักเขา
เราก็บอกตัวเองว่า "ยอมทำได้ทุกอย่าง" เพื่อเขา
คำว่า รัก ทุ่มเท บูชา ยังดูน้อยไป
เมื่อเทียบกับความรู้สึกที่ "ให้" เขาไปทุกวัน
และมันก็เพิ่มปริมาณขึ้นทุกวัน

เรารักเขา
เราก็บอกตัวเองว่า "ไม่เป็นไรหรอก..."
เรามีความสุขที่ได้รักเขาแบบนี้
แม้บางคืนต้องนอนร้องไห้เพราะน้อยใจในโชคชะตา
บางวันต้องเจ็บปวดอย่างถึงที่สุด เมื่อโทร.ไปแล้วเขาไม่รับ
แต่เพราะเรารักเขา
เราจึงยอมให้ความเจ็บปวดกระทำทารุณต่อหัวใจตัวเอง

เรารักเขา
เรายึดมั่นในนิยาม "รักโดยไม่หวังผลตอบแทน"
แต่ลึกๆแล้วเรากลับมีแต่ความต้องการ
อยากจะได้รับสิ่งตอบแทนจากเขาบ้าง
แม้เล็กน้อยก็ยังดี

ชีวิตเป็นของเรา เรารักเขา เขาไม่รักเรา
...แล้วเราควรจะรักใคร